- dinsdag 19 september 2017
Het duivensportseizoen 2017 zit er bijna voor iedereen op, behalve voor zo hier en daar spelende taartvluchten spektakel.
De vraag is voor deze keer, dat melkers soms zelf bijna op de knieën het eind van hun veelal bewogen seizoen halen. Zo heb ik zelfs een groot kampioen horen memoreren, dat hij blij zou zijn als hij de laatste prijsduif aan zijn zegekar mocht binden. Ofwel, het duivensport verzorging en speelkaarsje begon ook bij hem te flikkeren. Wat voor mij de onderzoekvraag inluidde: hoe kan het toch zijn dat een melker zijn eigen energie dreigt te verliezen aan een sport, waarbij hij zelf niet volledig actief in meedoet. Ik bedoel, een broodvoetballer of tennisster als Messi en Djokovic, die moeten in het zweet uws aanschijns de vele miljoenen bijeen winnen. Maar een melker in principe niet, maar dit voor in de kantlinie.
Ik denk zelf dat het neerkomt op de overloop aan duivensportzenuwen, die het melkers legioen parten speelt, zodra het kweekseizoen ergens halverwege het winterseizoen voor geopend wordt verklaard. Dan gieren de maanperikelen door hun maag en darmen, waar anders of normaal niet of weinig stress aanwezig is. Maar omdat een geslaagd winterkweek seizoen eigenlijk al de helft van alle JD-vluchten prijzen betekent, komt het mij voor dat melkers zichzelf op onnodige wijze iets aandoen. Immers, waarom niet pas kweken zodra de zon begint te stijgen in plaats van dalen.
Oh, maar anders komen de Jonge duiven zonder proper verenkleed het seizoen niet door. Nou, ik hoorde van een moederdochter combinatie, dat ze ook zonder verduisteren bij de eerste 10 aangewezen jonge duivenkampioenen zijn komen te behoren. Gewoon op het schappetje zonder al teveel poespas erom heen, dus blijkbaar kan het wel.
Kortom, ik snap heus wel dat je als specialist met de jonge duivengarde, tegenwoordig niet meer buiten het verduisteren kan. Maar het eist ondermeer wel zijn tol van je eigen persoonlijke energiebeleid. Het is maar waar jezelf het liefst de vinger oplegt: bij de 1e tien spelen met normaal ruiende jonge duiven. Of je vliegt bijna wekelijks de pannen van het dak om aan het eind net geen goud, zilver of brons te halen. Immers, de echte specialisten rijden zich bijna wekelijks een extra benzinetank leeg om ze extra te leren korte baan vliegen tot 60 km.
Nawoord: het staat gelukkig iedereen vrij zijn eigen invulling te geven aan een van de mooiste dierensporten van de wereld, maar is het iemand wel waard om zoveel energie ergens in te steken. Waarmee je anders jezelf kunt vullen om bijvoorbeeld is een extra leuk en gezellig tussentijds hokbezoek af te leggen tijdens de winterperiode. Want niks is zo belangrijk als de onderlinge gezelligheidsbanden aan te halen in een tijd van zogeheten kommer en kwel.
