Afgelopen week was de Gouden Duif‑huldiging, een groot feest zoals we gewend zijn van Rik en consorten — alles perfect geregeld.

De kampioenen kregen de aandacht die ze verdienen. De verkoop van de geschonken duiven liep ook geweldig, ondanks alle perikelen in China. De geschonken duif van Willem de Bruijn, waar deze keer ook soort van mij in zat, ging voor een vermogen weg naar zijn bekende Nederlandse bijhuis. Dat kan je wel zeggen als je meer dan 80 rechtstreekse De Bruijn‑duiven bezit.

Zelf was ik al vroeg aanwezig met een goede vriend, dus de duiven moesten in de ochtend hun verzorging hebben. Een nachtje overslaan wat verduisteren of avondvoeding betreft kan nu nog perfect met deze korte dagen.

Winterjongen

De winterjongen ruien als bezetenen en er hebben er al heel wat hun eerste pen laten vallen. Bij sommigen blijft het bij die ene pen, anderen gaan vrolijk door. Zo heb ik al genoeg goede jongen gehad op amper drie à vier pennen.

Het lijkt wel alsof de duiven het verduisteren gewoon raken en dat ze evolueren wat dat betreft. Vroeger gooiden ze amper een pen, nu veel sneller — ondanks dat ze verduisterd zitten. Vroege jonge duiven die ruien of een pen gooien, zijn in ieder geval in orde.

Hokken, mestbanden en aanpassingen

Hier zitten alle oude duiven op mestbanden, zoals bij Bas Verkerk, maar hij spijkerde de bakken dicht en ging schrapen. Willem vertelde me dat hij ze destijds ook weer had opengebroken. Op mijn eigen hok merkte ik geen enkel verschil in prestaties of kweek met of zonder mestbanden.

Sterker nog: ondanks een topseizoen brak ik enkele jaren terug het hele hok af en bouwde het deels vernieuwd terug. Volgens velen was ik niet goed bij, maar ik merkte opnieuw geen prestatieverlies.

Door de mestbanden vond ik het slimmer één groot hok te creëren voor zowel doffers als duivinnen — anders had ik twee motoren nodig, wat weer extra kosten gaf. Afgelopen jaar kreeg ik de doffers niet meer goed te pakken met mijn geopereerde arm, dus heb ik in het najaar een tussenschot geplaatst. De mestband loopt wel gewoon door van het ene naar het andere hok. Ook maakte ik een gang voorlangs.

Aan beide zijden zitten 14 bakken, maar al snel merkte ik dat het te druk was. Daarom heb ik in beide hokken twee doffers verwijderd.

Bij de duivinnen konden er 55 zitten, maar ik heb het hok verkleind naar 35 zitplaatsen voor de 24 duivinnen. Inmiddels voelt alles perfect aan en de band met de duiven is beter dan in het grote hok.

Mechanische verluchting

Onlangs is er mechanische verluchting aangelegd in het kweekhok en bij de jonge duiven. Bij de jongen merkte ik afgelopen zomer een terugval tijdens het extreem warme weer. Nu kan ik de mechanische afzuiging gestuurd laten werken op die hete dagen en nachten.

Alles is een kwestie van aanvoelen, observeren en — wanneer nodig — aanpassen.

• Volgende