In de afgelopen jaren heb ik heel wat eitjes verhuisd naar Jan in Friesland — toch dik tweeënhalf tot drie uur rijden vanaf hier. Soms verse eitjes, soms een dag of tien oud, en sommige vielen onderweg zelfs uit. Toch gebeurde het zelden dat er enkele niet uitkwamen.

Ook heb ik wel eens ouders gehad die hun jongen van een paar dagen oud in de steek lieten. De jongen waren dan koud of dood. Ik plaatste ze voor de zekerheid onder een ander koppel, en vaak zag je ze weer tot leven komen.

Duiven die enkele uren van de eitjes aflopen is geen enkel probleem, tenzij het stevig vriest. Ook van kleine jongen mogen ze gerust een paar uur aflopen. Duiven kunnen veel hebben en zijn taai. Ik heb duiven half opgegeten of zwaar aangevlogen thuis zien komen. Daarom ben ik er niet flauw mee: hier staat alles open, open hok voor de jongen, en ze slenteren de hele dag rond.

Verliezen horen erbij

Natuurlijk grijpen de roofvogels ook hier jongen. Dit jaar zijn de eerste alweer ten prooi gevallen. Ze worden er alert van, en ik kan er nu eenmaal niet de hele dag bij blijven staan.

Afgelopen jaar was ik door een foute lossing de eerste vlucht gelijk zestig jongen kwijt. Moet ik dan wakker liggen van die paar jongen die ze opeten? Als ze een bewezen oude pakken, doet het me meer pijn.

Ik wacht dus nog even met het loslaten van de oude duiven tot alle jongen gespeend zijn — over een dag of tien dus. De eerste dagen blijf ik dan wel in de buurt.

• Volgende