- zondag 04 januari 2026
Het is weer de tijd van terugblikken. In de kranten en op tv. IK blik ook wel eens terug, maar wel heel anders, dieper en verder zeg maar. Toen alles echt nog anders was.
Vooral naar de 60-er jaren, toen veel nog stond te gebeuren:
Internet, GSM, GPS, kijkcijfers, PC, elektronisch klokken, verduisteren, verliezen, siliconenborsten, Pipa, Drappa, Corona, Bomma.
Aan de laatste denk ik nog weinig, maar slaap er gvd naast een. We werden ook nog niet geteisterd door volstrekt debiele belspelletjes op tv, dating sites, Trump of ander onheil. Het zal wel weer aan mij liggen maar het zien van programma’s als ‘dating sites’ doet bij mij hele maaltijden opborrelen.
ANDERS
De 60-er jaren? Voor jongeren van nu is dat een eeuwigheid terug, voor niet meer zo jongeren een zucht. Helaas behoor ik tot de laatste wat wel als voordeel heeft dat je hebt leren relativeren.
We hadden weinig en konden weinig maar het was niet eens zo slecht. Oudjes durfden nog op straat, je kon kinderen met gerust hart alleen boodschappen laten doen, meisjes konden nog in het donker fietsen, je was in grote steden nog verstaanbaar in je eigen moedertaal en de mensen lachten meer dan nu, heb ik het idee. Ikzelf was als twintiger een aanstormend talent 😉. ‘Ik kon alles, mensen mochten me graag en niemand was jaloers.’ Dacht ik !
Ik Café ‘Mieke Pap’ in Poppel begon menig meisjeshart sneller te kloppen als ik binnentrad. Dacht ik opnieuw.
Ik zei daar eens tegen de ober, Schele Tinus noemden we hem, 'een cola en geef die twee meisjes daar ook wat'. 'Welke meisjes?' vroeg hij. We wisten dat hij heel slecht zag, daarom waren de meisjes die het verst weg zaten de gelukkigen.
Belgische Schele Tinus plaagde terug: ‘Voor de meisjes een cola met twee rietjes zeker?’ Zo ging dat in die tijd in de grensstreek.
Elkaar plagen met domme Belgen en gierige Nederlanders terwijl de waarheid vaak s omgekeerd was.
Ik ging bij de Poppelse schonen zitten, haalde mijn vlotste babbel boven en spelde die meisjes enkele zo goed als oncontroleerbare leugens op de mouw. ('mijn vader is dokter, zelf ben ik advocaat en mijn Porsche staat helaas in de garage').Het ijs was gauw gebroken.
Anno Kerstmis 2025 zouden ze meteen in de koffer duiven, anno toen mocht je blij zijn met een glimlach.
WEERZIEN
Schele Tinus had ook duiven.
En telkens als ik hem weer terug zie hebben we het over 'de goede oude tijd'.
Net als in veel van mijn stukjes. De tijd waarin het ene duivenhok nog tegen het andere leunde en een duif waar het beste af werd geschonken aan beginners.
Nu belanden die in een voliere om daar te wachten op een verhuizing naar het verre oosten.
Darmconditioners, enzymen, lookolie, recuperatie middelen of conditie-mixen hadden we nog niet. Wel van nature gezondere duiven.
Ik noemde China. Of er straks nog liefhebbers zijn om te kunnen verkopen zullen zwartkijkers zich afvragen? Tuurlijk wel. We zijn nog niet helemaal weggevaagd, er zijn nog lichtpuntjes.
LICHTPUNTJES.
Vooral in het noorden van Nederland.
In sommige dorpen zijn nog meerdere clubs en de gemiddelde leeftijd van de liefhebbers schat ik zo’n 20 jaar jonger dan hier.
Waarom kan daar wat hier niet kan?
Het is vooral de onderlinge sfeer, de vriendschap, elkaar helpen ook. En ook, jongere mensen aan het roer.
‘Jongeren’ zijn in onze sport mensen van 30 tot pakweg 50.
Want we moeten gewoon eens accepteren dat duivensport geen typische sport is voor tieners of twens. Die willen studeren, uitgaan, een 'lief' zoeken, carrière maken.
Belangrijk is wel dat ze aan duivensport geproefd hebben.
Eenmaal 'gesetteld' worden het misschien alsnog liefhebbers.
Want duivensport heeft wel degelijk iets te bieden.
Punt is wel er vooral in de winter goed mee om te gaan.
Zo zal in januari weer veel vergaderd worden.
Ik heb er veel mee gemaakt. Na afloop had ik soms de neiging wenend ter aarde te storten vanwege het niveau. De vragen gingen over ik, ik en ik.
Het bestuur wilde antwoorden met ‘wij, wij, wij’ maar faalde daarin hopeloos. Daarom wat tips.
VERGADERINGEN
- Ga er naar toe en wees op tijd.
- De vergaderingen zelf dienen ook op tijd te beginnen. Uit respect voor de bezoekers. In de tijd van Mieke Pap gingen we een uur te laat omdat we wisten dat de vergadering ook een uur te laat begon.
- Accepteer het principe dat de meerderheid beslist, ook al is hun mening een andere dan de jouwe.
- Als men er niet was heeft men nadien geen recht te klagen over genomen beslissingen.
- Luister, onderbreek niet steeds en probeer anderen te begrijpen.
- Waardeer het werk van de werkers, die zijn gevoelig voor complimenten.
- Doe niet mee aan roddel. Praat MET de andere melker, niet OVER.
Hoor je liefst alleen maar goeds? Luister dan naar mensen die alleen over zichzelf praten.
- Zeg hetzelfde nà de vergadering als tijdens.
NIET VERLOREN
Duivensport kwam niet ongeschonden uit vervlogen jaren en hoezeer en hoe snel die verder achteruit gaat hebben we voor een deel in eigen hand!
Besef dat: Met hoe minder we zijn hoe meer we elkaar nodig hebben.
Het is in onze sport te vaak 'ik en mij' in plaats van 'we en ons'.
Er zijn nog te veel enthousiaste jongeren om niet meer in deze sport te geloven.
Waar de sport het hardst achteruit kukelt zou men eens in de spiegel moeten kijken.
‘Schele Tinus had vroeger voor duiven amper tijd, nu wel en is dankbaar dat hij voor duiven koos. Hij geniet van zijn hobby. En bij goed presteren geniet hij dubbel.
U OOK?
Wilt U ook nog lang plezier hebben van Uw duiven en lekker met duiven spelen? Dan is het belangrijk anderen er bij te houden. Een opbeurend woordje na tegenslag, een compliment na succes, een koppel eitjes, een beetje advies, hulp bij het (ver)bouwen van een hok kunnen wonderen doen.
Roddel, afbraak, leedvermaak is het laatste waarop een mens zit te wachten.
Vermijd ook negativisme: Zo zijn er mensen die na elke slechte vlucht jammeren ‘ik steek het kot in brand, wat een rot hobby’.
Zo klaagden ze 10 jaar terug ook, maar ze doen anderen wel afhaken door hun negativisme. Voor mij zijn het rotte appels die zelf mogen stoppen, het zal anderen er bij houden.
Van KBDB, NPO, schrijvers of andere natuurrampen kan je niet verwachten dat het de redders zijn van duivensport. Het moet goed zitten aan de basis, zoals in sommige clubs in het noorden dus.





































